വാക്കുകളുടെ അര്ച്ചന
ചിന്തകളില് തീ പടര്ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
കാല്പനികതയുടെ വരണ്ട ചൂടില്നിന്നും......
സ്വച്ഛമായ ചിന്തകള് മടിച്ചു നില്ക്കുന്നതെന്തേ....?
പൂമുഖപ്പടിയില് ചിതലരിക്കുന്നതു കൊണ്ടാവാം.
ഏപ്രിലിന്െറ ചൂട് തലയോടു തകര്ക്കുന്നിപ്പോള്
മനസ്സിലെ പച്ചപ്പും കരിഞ്ഞു പോകുന്നുവോ...?
വിരാട പര്വ്വതമുകളില് കരിമേഘങ്ങളെ കാത്ത-
കണ്ണുകളില്...വേഴാംപല് പ്രതിഫലിക്കുന്നില്ലേ....?
സൗമ്യമാം ഗ്രാമ്യബാല്യങ്ങള്..
വേനലവധിയുടെ ചൂടറിയാത്ത കാലം.
മാങ്ങാച്ചൂടിന്െറ ചൊറിച്ചിലുകള്ക്ക്
വിലയേതും കുറഞ്ഞു പോയതും-
തെളിനീര് കുളത്തിലവ താണു പോയതും......
രാത്രികളില് വിശറിക്കാറ്റ് നിലയ്ക്കുംപോള്
ഞെട്ടി ഉണരുന്നതും അന്ന്,
അമ്മക്കൈ തലോടല് തണുപ്പാകുന്നതും....
ഓര്ക്കാനിന്നെത്ര സുഖകരം.
വീട്ടാത്ത കടങ്ങളുടെ ഭീമഭാണ്ധവും പേറി
അലയാനാകുന്നതിലെന്തു വിധി....?
കടമകള് അന്യം നിന്നുവോ....?
ശാന്തി നേടാനോര്മ്മകള്ക്കാവില്ല.
എഴുത്തുപുരയില് പുനര്ജ്ജനിക്കുന്ന-
വരികള്ക്കും വീട്ടാനാകുമോ ആ കടം...?
അര്ച്ചനകള് പൂക്കളല്ല.....വാക്കുകള് മാത്രം, അപ്പോള്-
പകലിനും രാത്രിക്കും ഒരേ നിറം....!
അര്ച്ചനകള് പൂക്കളല്ല.....വാക്കുകള് മാത്രം, അപ്പോള്-
പകലിനും രാത്രിക്കും ഒരേ നിറം....!
ഭ്രമകല്പനകള്ക്കു ചാരുതയെകുന്ന
പൊന്കിരണത്തിനുമപ്പുറം
മുത്തുപോല് തിളങ്ങുന്ന സഖിയും
അവയിലെ ഊര്ജ്ജ രേണുക്കളും.....
നേര്രേഖയായ് പരിണമിക്കുന്നു......
എന്െറ ചിന്തയില്.....ചുറ്റിടങ്ങളില് ......
Comments
Post a Comment