കഥയല്ലിതു ജീവിതം....മയില്പ്പീലി തുണ്ടില്..... പുനര്ജ്ജനി കൊള്ളുമൊരു...കുഞ്ഞിക്കിളിയുടെ സ്വപ്നം....
രക്ഷകയുടെ തൂവല്സ്പര്ശം
(ctrl പിടിച്ച് + ക്ലിക് ചെയ്ത് ആവശ്യത്തിന് വലിപ്പത്തില് ആക്കി വായിക്കുക)
അവളുടെ നിറം കറുപ്പായിരുന്നു.എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേകതകള് അവന് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. പക്ഷ, ആ വിടര്ന്ന കണ്ണുകളില് തീക്ഷ്ണത നിറഞ്ഞിരുന്നു.അതിനു താഴെ ഒരു പാവത്താന് ചുണ്ടും. മെലിഞ്ഞ് കൊലുന്നനെയുള്ള രൂപത്തിന് വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നുവോ.....? അവളെ കാണുന്നത് ട്യൂഷന് ക്ലാസ്സില് വച്ചായിരുന്നു.
8 -ലെ പഠനം അവസാനിപ്പിച്ച് സന്യാസ ജീവിതം നയിച്ച ഒരു പൂര്വ്വകാലം.രാവും പകലുമായി വായിച്ചു തള്ളിയ പുസ്തകങ്ങള്ക്കു കണക്കില്ല. വീട്ടുകാര് ഉറങ്ങാന് പോകുന്നതും, ഉണര്ന്നെണീക്കുന്നതും അവന്െറ വായന കണ്ടു കൊണ്ടായിരുന്നു. വായിച്ച് മനസ്സ് മടുക്കുന്ന നേരം ഉറങ്ങും. അതിന് നിശ്ചിത സമയമവുമില്ല. അവന് പരീക്ഷയ്ക്കു പഠിക്കുകയാ......ജോലി ഉടനെ കിട്ടും......പരിഹാസശരങ്ങള്...
ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ ഒരു കാര്ഷികവൃത്തി. അതിവിശാലമായ തെങ്ങന് തോട്ടത്തില് ഇടവിളയായി കപ്പ,വാഴ, പടവളം,ചീര,വെണ്ട,പാവയ്
പൊട്ട ഇംഗ്ലീഷ് പറഞ്ഞ് കര്ഷകന്െറ മുന്നില് ഷൈന് ചെയ്യുന്ന സഹോദരങ്ങളെക്കൊണ്ട് മാറ്റി പറയിക്കാന് ഒരു മോഹം. വെറുതെ മനസ്സില് കയറിക്കൂടിയ ഒരു സാധാരണ ചിന്തയായിരുന്നില്ലത്. അപമാനിതനാക്കലിന്െറ തുടര്ച്ചയ്ക്കൊടുവില് മനസ്സില് രൂപപ്പെട്ട് വേരുറച്ച ഒരു ദുര്വ്വാശി. ഊണിലുമുറക്കത്തിലും ഒരേ ചിന്തകള് കൊടുംവാശിയുടെ രൂപത്തില് പകര്ന്നാടിയപ്പോള്....ഡിക്ഷ്
കാര്യമതല്ല, ആ ക്ലാസ്സ് മുറിയിലാണ് ആ പെണ്ണുണ്ടായിരുന്നത്. എന്നും കാണുന്നതിനിടയിലെന്നോ ഒരു ദിവസം അവള് അവന്െറ മനസ്സിലെ ജീവല്സ്പര്ശമായി തീര്ന്നിരിക്കുന്നുവെന്ന് അവന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വര്ഷങ്ങള് കടന്നു പോയി. പരിശുദ്ധമായ പ്രണയത്തിന്െറ നാളുകളില് അവന്െറ ജീവിത ക്രമവും ആകെ താളം തെറ്റുകയായിരുന്നു. അസംഖ്യം സിദ്ധികള് അവനില് സന്നിവേശിപ്പിച്ച ശക്തിതന്നെ കര്മ്മദോഷത്തിന്െറ കരിംവിത്തുകളും ആവോളം അവനില് വിതച്ചു. പക്വമല്ലാത്ത നിഗമനങ്ങളും, തീരുമാനങ്ങളും കൊണ്ട് അവനതെല്ലാം കൊയ്തെടുക്കുകയും ചെയ്തു. അവന്െറ കടും വെട്ടുകള് സമൂഹത്തില് ഏറെ നാള് സംഹാര താണ്ധവമാടി.
എന്നത്തേയും പോലെ പെട്ടന്നു വന്ന അവന്െറ മനസ്സിലെ വികലചിന്തയില് നിന്നും ഉയര്ന്നു പൊന്തിയ അഗ്നിനാളങ്ങളില് ഒരിക്കല് അവളേക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളും കരിഞ്ഞു വീണു. പക്ഷേ, പരിശുദ്ധിക്കൊരു പോറലു പോലുമേല്ക്കാതെ അവള് പറന്നു പോയി. പിന്നെ വല്ലപ്പോഴും ഹൃദയത്തിലെ നീറുന്ന ഓര്മ്മയായി അവള് കടന്നു വന്നു. അപ്പോഴൊക്കെ മനസ്സ് പറയും....നീയൊരു പാഴ് ജന്മം.....കാലങ്ങള് ഏറെ കടന്നു പോയി. ഒന്നും രണ്ടുമല്ല....ഒരു കാല് നൂറ്റാണ്ട്. ഒരു ദിവസം ദേവതയുടെ തേജസ്സോടെ അവള് അവന്െറ മുന്നില് വന്നു നിന്നു. അപ്പോള് അവളുടെ നിറം വെളുപ്പായിരുന്നു. മനസ്സിനേക്കാള് ശരീരം വലുതുമായിരുന്നു. അവളുടെ തീക്ഷ്ണമായ കണ്ണുകളില് കാരുണ്യം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവനവളുടെ തേജോമയമായ രൂപത്തിനു മുന്നില് മുട്ടുകുത്തി കൈകള് കൂപ്പി നിന്നു. അവള് മോതിരവിരലു കൊണ്ട് അവന്െറ നിറുകയില് തൊട്ടു. ആസമയമത്രയും അവന്െറ ചുണ്ടുകള് വിറകൊള്ളുകയും, ഹൃദയമിടിപ്പിന്െറ വേഗം വര്ദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. കണ്ണല് പശ്ചാത്താപത്തിന്െറ തെളിനീര് നിറഞ്ഞത് അവനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അപ്പോള് അവന് ശ്വാസമെടുക്കാന് പാടുപെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
Comments
Post a Comment